Zomer 2010

We starten deze nieuwsbrief met een natuur-vermelding.
Gespot: een hermelijn!
Mirjam geniet begin juni van een rustig moment en ziet vanuit haar luie stoel over een muurtje van 5 meter ......een .....slank wezentje trippelen, lichtbruin, staartje met een zwart eindje.....Wreef zich (Mirjam) 3x in de ogen.....de eerste keer vanuit "huis" dit schuwe beestje aan de "wandel "gezien.... fantàastisch!!
Naast dassen, vossen, reeën, marters, zwijnen... en toeristen, dus ook de hermelijn waarmee we dit domein delen.

Deel  3 Source de Harre 1995-2010

Het gebeurde dat er ineens een man te zien was in de tuin. Vanuit de salon kijk je naar 'beneden' ; de tuin ligt lager en daardoor is het mooi neerkijken op de aanleg en bronhuisje. Die man stond wijdbeens met armen over elkaar te kijken richting salon.... Dat is een vreemde gewaarwording. Wie is zo brutaal? Het schuifraam geopend en de vraag: "Kan ik u helpen?" gesteld, in het Frans. Een licht verlegen glimlach en het verhaal dat hij in de buurt was en zich herinnerde hier in de bottelarij gewerkt te hebben. Nieuwsgierigheid dreef hem te zien hoe zijn werkplek er nu bij zou staan. Wij zijn altijd blij met zo'n bezoek, we laten 'alles vallen en gaan er voor 'zitten'; vertel!. Want voor ons is een aanvulling van de geschiedenis van hoe het hier was , hoe het destijds in zijn werk ging dat bottelen, altijd interessant. Met een biertje in de hand deed hij zijn verhaal; deels al bekend voor ons inmiddels. Bij de aankoop hadden we praktisch geen materiaal of geschiedenis gekregen; alle machines waren weggehaald, het sous-terrain was praktisch leeg op enkele capsules en stickers na met de naam "Sourcy". Oranje lege kratten stonden opgestapeld buiten naast de keuken, zo'n 6-tal vlaggenmasten aan de westkant van het domein  een serie borden met wegwijzers; 'bureau', magazijn en 'entree' en nooit gebruikte emaille borden met Source de Harre, zoveel dat we vanuit Nederland op alle belangrijke punten die borden hadden kunnen plaatsen. We hadden op zolder een doos met stapels "paletten" gevonden, die destijds als souvenir of als reclame uitgedeeld werden aan de dagjesmensen die hier kwamen voor dat bijzondere gezonde water. Zo'n 'palet' stuurden we op naar de redactie van de regionale krant met vraag: kunt u dit afbeelden met de vraag : wie kent  Source de Harre? Door deze reacties kregen we een beeld en ook oude ansichtkaarten met het domein. Van rond de jaren '30; mannen met hoge hoeden naast het bronhuisje; jaren '50, autobus met toeristen tussen het paviljoen-bronhuisje en de bottelarij; foto vanuit de beekzijde met een romantisch bankje en daarop echtpaar. De kleindochter van de eigenaar van het oude huisje gaf ons de foto van voor de bouw van de bottelarij. Haar grootvader staat naast het paviljoen met de kanariekooi ernaast. Even verder een paardenkar; waarmee de gevulde flesjes bronwater uitgevent werden. Grootmoeder spoelde die flessen bij terugkomst schoon(een depot van de sedimenten bleef achter).Veel later belde een man aan die via via hier kwam met oude foto's van de jaren 40. Voornamelijk vrouwen werkte in de bottelarij. Een foto was genomen beneden in de bron, vrouw zit aan een tapkraan, fles eronder waarin het bronwater gevuld werd. Een andere voor het oude huis alwaar geposeerd op een rij de vrouwen gekleed als verpleegsters in een sanatorium en compleet met kapjes in het haar.. Want de ijzermineralen oxydeerde door contact met de lucht en gaf oranje vlekken in kleding dat er nooit meer uit zou gaan en de haarkapjes spreken voor zich; geen haar in het waterflesje aub!
De foto's waren ons niet bekend; we hadden er enkele gevonden op rommelmarkten of gekregen uit 'schoenendozen' van mensen uit de streek. Die eigenaar van de foto's heeft als passie(hobby) geschiedenis van de regio, bereid de foto's te kopiëren maar niet zonder duidelijk te maken dat hij zéér veel interesse had in de oude flessen die wij her en der vonden. De donkergroene, kleine (zo'n 12 cm) en ook die van een maatje groter. Die zou hij wel willen ruilen met de gekopieërde foto's. Ook had hij reclamemateriaal waaruit bleek dat het huidige asielzoekerscentrum in St.Antoine (2 km hier vandaan) vroeger een chique hotel was dat samen met dit domein één eigendom was. Dat was in de jaren 30 - 40.-50. Zo doen we aan ruilhandel met deze enthousiaste man en we houden elkaar op de hoogte van 'nieuwe ontdekkingen'. Enkele glazen voor 'limonade' met de naam Eau de Harre ontvingen we van een buurtgenote, zo ook van een restauranthouder maar dan glazen met een voetje. Inmiddels is het kleine verzameling. We laten die graag zien aan gasten als zij het bronwater 'degusteren'.
Kom maar zelf eens kijken naar dit alles.

Mooie voorzetting van de zomer en héél graag tot ziens!

Bas en Mirjam